Cera naczyniowa wymaga czułej pielęgnacji łagodnymi kosmetykami. Najlepsze są preparaty hypoalergiczne.

Rumieniec na twarzy to nic innego jak niż prześwitujący przez naczynka krwionośne. Najważniejsze znaczenie w powstawaniu tego defektu mają czynniki genetyczne. To one są winne w 80%. Problem tzw. płytkiego unaczynienia dotyka głównie osoby o skórze cienkiej, wrażliwej, delikatnej. Nadmierne rumieńce sa związane z nadreaktywnością na pewne bodźce , np. stres, czy częste zdenerwowanie.

Pod wpływem emocji twarz staje się purpurowa , a rumieniec utrzymuje się przez dłuższy czas. Jeśli często dochodzi do tego stanu naczynia poszerzają się , zaczerwienienie skóry  nasila się , staje się coraz bardziej rozległe i dochodzi do tzw. rumienia twarzy. Z czasem kruche włośniczki nie wstrzykują ciśnienia krwi – pękają, tworzą się tzw. pajączki: krwawy punkcik i odchodzące od niego odgałęzienia. Kruchość i pękanie naczyniek krwionośnych wiąże się również z ich podwyższona przepuszczalnością , która ułatwia przenikanie do skóry wielu czynników zapalnych. To także jedna z przyczyn  rozwoju bardzo  trudnego w leczeniu  trądziku różowatego. Skóra naczyniowa z trudnością broni się przed niekorzystnymi czynnikami atmofferycznymi, zwłaszcza gwałtownymi zmianami  temperatur. Problem nasilają też niektóre leki, np. hormonalne czy sterydowe. Siateczka rozszerzonych lub popękanych żyłek na nosie  i policzkach świadczy także o słabej tkance łącznej.

Jak zapobiegać

Cera naczynkowa wymaga czułej pielęgnacji łagodnymi kosmetykami. Najlepsze są preparaty hypoalergiczne – bezzapachowe, pozbawione barwników, emulgatorów i konserwantów.

Uspokajają i kija skórę , wzmacniają barierę ochronna  oraz zmniejszają zaczerwienienia . W kosmetykach znajdują się składniki uszczelniające  i uelastyczniające  ściany naczyń: witamina K, C, PP, rutyna , arnika, wyciąg z kasztanowca, miłorząb japoński, rumianek, alantonina. Szczególne znaczenie ma rutyna”: działa antyoksydacyjnie , hamuje aktywność enzymów powodujących niszczenie  ścian naczyń krwionośnych, dzięki czemu zmniejsza ich łamliwość i kruchość. Stają się one mniej wrażliwe na uszkodzenia mechaniczne, lepiej przewodzą substancje odżywcze i tlen. W rezultacie zmniejsza się nadwrażliwość oraz skłonność do zaczerwienień  skóry twarzy.

Ostatnio wykorzystuje się witaminę K, która warunkuje prawidłową krzepliwość krwi. Skutecznie działa na naczyńka i wylewy podskórne. Poprawia koloryt skóry  z rozszerzonymi i pękającymi naczyniami krwionośnymi. Rozjaśnia cerę zaczerwienioną  i zniszczoną  w wyniku przewlekłego działania słońca . Zalecana jest do pielęgnacji skóry  skłonnej do rozszerzonych naczyń  krwionośnych  oraz tworzenia się wylewów i drobnych siniaków . Oprócz składników wzmacniających naczynka , ważne sa substancje odbudowujące barierę lipidowa skóry (m.in. ceramidy, fosfolipidy, oleje roślinne zawierające niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe, NNKT) witaminy A i E oraz składniki nawilżające  (kwas hialuronowy).

Dzięki zawartości  D-pantenolu (prowitamina witaminy B5), alantoniny, protein, alg kosmetyki do pielęgnacji cery naczyniowej działają łagodząco i wzmacniająco. Podobne właściwości mają również  preparaty produkowane na bazie wód termalnych.

Cera z pajączkiem nie lubi zmian. Dlatego najlepiej pielęgnować ją stosując preparaty jednej firmy, przeznaczone specjalnie do tego celu. Cerę naczynkową trzeba chronić również przed słońcem oraz przed mrozem i wiatrem. Nie wolno drażnić jej mechanicznie pilingiem. Jeśli złuszczać to tylko enzymatycznie. Należy również unikać czynników które nasilają  procesy rozszerzania się naczynek oraz profilaktycznie zażywać witaminę C

Ile razy można powtarzać, że cukier, sól, tłuste i smażone potrawy rujnują serce. Kobiety po 40 roku życia powinny dbać o serce ponieważ w tym okresie we krwi kobiety dojrzałej zmniejsza się poziom estrogenów, które są naturalną tarczą ochronną  układu krążenia.
To bardzo ważny układ zaopatrujący  tkanki w tlen i substancje odżywcze oraz odprowadzający produkty metabolizmu, eliminowane  następnie przez płuca, nerki i wątrobę. Układ krążenia składa się z naczyń (tętnice, żyły) i serca. Wspomaga go układ limfatyczny.

Sygnałem, że w układzie krążenia coś szwankuje jest najczęściej nadciśnienie tętnicze. Występuje ono u połowy kobiet mających problemy z krążeniem. Jeśli zmierzysz ciśnienie i okaże się, że stale otrzymujesz wartość 140/90 mmHg lub większą, masz nadciśnienie.
To znaczy, że strumień krwi w zamkniętym układzie sercowo-naczyniowym naciska na ściany tętnic, w tym również tętnicy głównej, czyli aorty ze zbyt dużą siłą.

Szwankuje subtelny układ równowagi dziesiątków substancji regulujących ciśnienie, wytwarzanych w różnych częściach organizmu, głównie w mózgu ale i układzie nerwowym, sercu, naczyniach krwionośnych, nerkach, nadnerczach. Chodzi zwykle o nadciśnienie  pierwotne, czyli samoistne u dojrzałych kobiet , które nie jest związane z innymi chorobami.

Do końca nie wiadomo dlaczego atakuje ono te a nie inne kobiety między trzydziestką a pięćdziesiątką. Na pewno występuje częściej jeśli problemy z nadciśnieniem mają rodzice. Znaczenie ma również dieta, siedzący tryb życia, nadwaga, stresująca praca. nie można jednak powiedzieć, ze każda kobieta po 40 – tce, spędzająca 12 godzin z biurkiem, paląca, z nadwagą, lubiąca fast foody ma nadciśnienie.

Nadciśnienie to problem ale nie tragedia, jeśli odpowiednio wcześnie się je wychwyci i skutecznie obniży do wartości prawidłowych. to argument przemawiający za tym, żeby okresowo mierzyć ciśnienie. Nadciśnienie jest choroba podstępną. Przeważnie nie towarzysza mu inne dolegliwości, a jeśli nawet to sa one mylące. Ból głowy, potliwość, uderzenia gorąca kobiety biorą najczęściej za objawy menopauzy.
W takiej sytuacji należałoby zmienić tryb życia. Proesor Ryszard  Piotrowicz radzi:

• Schudnij
• Rzuć palenie
• Ogranicz alkohol do jednego, maksymalnie  dwóch kieliszków wina dziennie
• Nie dosalaj jedzenia,
• Unikaj fast foodów, wędzonych i marynowanych ryb, mięso oraz chipsów, krakersów, jedzenia konserwowanego , w puszkach
• Jedz bogate w potas banany, pomidory, ziemniaki, szpinak, warzywa strączkowe
• Odchudzaj jedzenie – tłuste sery i mleko zastąp chudymi, masło i margaryny  – oliwa z oliwek lub olejem tłoczonym na zimno
• Ogranicz lub zrezygnuj z tłuszczu
• Przede wszystkim zacznij się ruszać 3-4 razy w tygodniu idź na szybki spacer, popływaj, wsiądź na rower

Najważniejsze to jak ćwiczysz, a przede wszystkim, czy robisz to systematycznie. Jeśli idziesz w góry ze znajomymi, spokojnie na luzie – to wyprawa dobrze zrobi twojemu nadciśnieniu, nawet gdy się pocisz. to nic złego, z twojego organizmu wydzielają się woda wraz z solą , ciśnienie spada. Trzeba tylko pić wodę mineralną. Idź swoim tempem i nie przyśpieszaj. Jeżeli w czasie ćwiczeń nie możesz złapać tchu tzn.,że należy przestać. Te rady kieruje się do pan z łagodnym nadciśnieniem, nie przekraczającym 160 mmHg. Jeśli jest ono wyższe decyzje o tym co i kiedy ćwiczyć podejmuj z lekarzem.

Ruszaj się, tak jak lubisz. Sport nie może być udręką, lecz powinien stanowić radosny element twojego stylu życia

Uwaga: Nie każdy ruch i relaks służą twojemu zdrowiu i układowi krążenia.
Wysokociśnieniowcy nie powinni biegać , zwłaszcza szybko i na długich, męczących trasach. Lepiej też zrezygnowć z forsujących treningów na siłowni.

coraz więcej kobiet pali papierosy, ma nadciśnienie, wysoki poziom cukru. Koszty rywalizacji zawodowej i sukcesu są wysokie, zawsze wiążą się z ogromnym stresem.

Żeby zrozumieć co to jest choroba wieńcowa , musicie wiedzieć, że nasze serca są otoczone  korona naczyń wieńcowych, tętnic i żył. Tętnice dostarczają do mięśnia sercowego niezbędny tlen i składniki odżywcze, a żyły odprowadzają zużytą przez serce krew. Naczynia wieńcowe posiadają cieniutką  warstewkę mięśniową, która kurczy i rozszerza naczynia krwionośne i reguluje w ten sposób przepływ krwi. wyściełane sa zaś śródbłonkiem, którego komórki sterują napięciem warstwy mięśniowej oraz krzepliwością  przepływającej  przez tętnice wieńcowe krwi.

Układ działa jak zegarek, póki śródbłonek jest sprawny a naczynia krwionośne drożne. Kiedy złego cholesterolu i wapnia tworzą się tzw. blaszki miażdżycowe, zaczynają zatykać tętnice, krew przestaje docierać do serca w potrzebnych ilościach  i sercu brakuje tlenu, zwłaszcza podczas większego wysiłku fizycznego  czy stresu. Ten proces zmian w naczyniach nazywa sie miażdżycą. Na zmianach miażdżycowych i przy uszkodzonym śródbłonku łatwo dochodzi do powstawania zakrzepu  i katastrofy w postaci nagłego  zamknięcia tętnicy, niedokrwienia zaopatrywanego  przez fragmentu mięśnia sercowego i zawału.
Jeśli zmiany miażdżycowe  i zwężenie tętnicy  postępują powoli , pojawiają się bóle  odczuwane początkowo  w czasie wysiłku fizycznego, zwykle w górnej części ciała, jak mówią lekarze zamostkowe, promieniujące do szyi. Zawłu kobiet jest później rozpoznawany i leczony niż u mężczyzn. W chorobie wieńcowej a zwłaszcza w przypadku zawału czas liczy się najbardziej.

to jeszcze jeden argument przemawiający za tym, żeby po czterdziestce zająć się poważnie sercem. Koniecznie to muszą zrobić palaczki z nadwaga i nadciśnieniem. Dodatkowym ostrzeżeniem są choroby serca w bliskiej rodzinie.
Rutynowe badania to pomiar ciśnienia,  EKG, badania krwi ( w których oznaczony zostanie pomiar dobrego i złego cholesterolu), badanie radiologiczne klatki piersiowej. Jeżeli wyniki są dobre lekarz skieruje cię na próbę wysiłkową , zazwyczaj połączona z echakardiografią, rzadziej z badaniami izotopowymi. Pomagają one określić jakie regiony serca są pozbawione dostatecznego dopływu krwi. Dopiero na tej podstawie lekarz dopiero mówi co dalej. Wskazówki dotyczą nie tylko leków, ale i trybu życia. Na pewno lekarz zaleci więcej ruchu. Systematyczny trening  wywołuje pozytywne skutki , pokrywające się z działaniem leków kardiologicznych, choć ich nie zastępuje. Przepisane leki trzeba brać! Ale ruch może dać więcej :

• poprawa sprawności
• kondycję
• dodaje energii
• motywuje do walki z czynnikami ryzyka np. z paleniem papierosów czy depresją.

Ruch dla serca

Jeśli cierpisz na chorobę wieńcową , ruch i sport traktowany jest jak lekarstwo  i dawkowany indywidualnie. Kardiolodzy zazwyczaj zalecają szybki marsz, jogę, pływanie połączoną z ćwiczeniami oddechowymi. Wykluczone sa ćwiczenia uruchamiające tłocznię brzuszną, jak podnoszenie dużych ciężarów  w siłowni.. Na zdrowe serce musisz pracować całe życie . Najlepszy jest dla niego trening aerobowy. Są to ćwiczenia wytrzymałościowe, utrzymywane w równym tempie  i zwiększające zapotrzebowanie organizmu na na tlen. Należą do nich :

• bieg
• szybki marsz
• jazda na rowerze
• cross trainer
• steper
• ćwiczenia przy muzyce
• różne formy aerobiku
• funky
• step

Kiedy je wykonujesz zwiększa się aktywność twoich mięśni, oddychasz szybciej, twoje tętno przyśpiesza.

Specjaliści twierdzą, że trening aerobowy zwiększa wytrzymałość sercowo-naczyniową. To znaczy, że możesz wejść na I piętro na bez zadyszki czy gwałtownego bicia serca. Zwiększa wytrzymałość mięśniowa  – możesz dobiec do autobusu bez uczucia, że masz nogi jak z waty.

Jakie powinno być tętno podczas ćwiczeń

Maksymalne tętno, jakie możesz osiągnąć podczas wysiłku, najprościej  obliczyć, odejmując swój wiek od 220. Jeśli ukończyłaś 40 lat twoje max. tętno  nie powinno przekraczać 180 uderzeń na minutę. Najlepiej ćwiczyć w takim tepie, by tętno nie przekroczyło  60-85 % maksymalnej wartości. Oczywiście jeśli ktoś regularnie ćwiczy może sobie pozwolić na większy wysiłek, nawet do 90 % swoich możliwości.
Trening powinien trwać około 40 minut. Z tego :

• 5 minut przeznaczyć na rozgrzewkę
• 30 min na trening aerobowy  w równym tępie
• 5 min na wyciszenie

Specjaliści sugerują 3 treningi wytrzymałościowe w tygodniu z jednodniowa przerwa  po każdym ,aby mięśnie mogły się zregenerować. Jeżeli już przygotowałaś się kondycyjnie , możesz jeszcze bardziej wzmocnić serce treningiem interwałowym, który polega na ciągłej zmianie natężenia wysiłku. Np. Przez 8 minut biegniesz  szybko na bieżni  (tak aby tętno wyniosło 80-85 % wartości max. dla twojego wieku), następnie przez 8 minut  uspokajasz organizm w marszu  i znów przez 8 minut biegasz szybko. Powtarzasz serię 4 razy .

Cztery minuty to najkrótszy czas maksymalnego wysiłku, potrzebny do osiągnięcia tzw. równowagi czynnościowej , czyli stabilizacji skurczów serca, pobierania tlenu itd

Duże różnice temperatur, ostry wiatr i przebywanie w ogrzewanych albo klimatyzowanych pomieszczeniach sprawiają, że nasza skóra nadmiernie traci wilgoć i zaczyna się buntować. Chociaż używamy kosmetyków, dzięki którym przez cały rok ma być jedwabiście gładka, aksamitnie miękka i jędrna jak brzoskwinia, ona wciąż swędzi, piecze, łuszczy się, jest matowa, wiotka i skłonna do podrażnień. Zamiast nakładać coraz grubszą warstwę makijażu i kupować kremy z jeszcze wyższej półki, na początku dajmy skórze pić.

System nawadniania
Woda ucieka ze skóry właściwej do wierzchniej warstwy naskórka, a stamtąd wydostaje się na zewnątrz poprzez parowanie. Przed utratą wilgoci skórę częściowo chroni naturalny płaszcz lipidowy, ale pod wpływem czynników zewnętrznych (m.in. niskich i wysokich temperatur, suchego powietrza, zanie­czyszczeń środowiska) ta bariera słabnie.

Chociaż prawdziwe nawilżanie odbywa się w najgłębszych warstwach skóry, jego efekty widzimy gołym okiem. Jeśli w skórze właściwej zaczyna brakować wody, zmienia się struktura kolagenu i elastyny – włókna tracą elastyczność i sprężystość, a w rezultacie skóra staje się wiotka i przesuszona.

Wtedy trzeba o nią odpowiednio zadbać, pamiętając, że nie chodzi tylko o zachowanie pięknego wyglądu, ale i o nasze zdrowie, bo skóra pełni ważne funkcje, m.in. chroni nas przed drobnoustrojami chorobotwórczymi i bierze udział w termoregulacji. Musi być w dobrej formie, żeby dawała sobie z tym radę.

Woda, owoce, ryby
Pielęgnujmy skórę od zewnątrz, ale pamiętajmy, że nawet najlepsze kremy nie docierają do jej głębszych warstw. Dlatego, żeby była sprężysta, elastyczna i gładka, musimy nawilżać ją także od wewnątrz. Pomoże w tym dieta bogata w nienasycone kwasy tłuszczowe, picie wody mineralnej i stosowanie doustnych suplementów diety.

Szukajmy przede wszystkim preparatów zawierających kwasy – omega-3, omega-6 i omega-9 oraz witaminy A, E i C
Zwróćmy szczególną uwagę, by pojawiły się w niej produkty bogate w beta-karoten (czyli prowi­taminę A), m.in. pomidory, marchew, sałata, zielony groszek, morele, wiśnie, śliwki, pomarańcze, oraz te zawierające witaminę A, czyli m.in. masło, mleko i jajka.

Jedzmy też świeże owoce i warzywa bogate w witaminę C. Nie unikajmy witaminy E, która występuje m.in. w olejach roślinnych, migdałach, orzechach włoskich i ziemnych, kiełkach pszenicy, mące pelnoziarni-stej, brukselce i brokułach. Taki zestaw witamin chroni przed wolnymi rodnikami i przyspiesza odnowę naskórka. Naszemu organizmowi są też potrzebne nienasycone kwasy tłuszczowe, zapobiegające ucieczce wody z komórek i powstrzymujące wysuszanie skóry. Ponieważ sami ich nie wytwarzamy, muszą być dostarczane z pożywieniem. Ich źródłem są oleje roślinne, szczególnie z wiesiołka i z ogórecznika, niektóre owoce (awokado, mango) i ryby (np. łosoś).

Uroda w kapsułkach
Czasem jednak nie wystarcza bogata w nienasycone kwasy tłuszczowe i witaminy dieta, picie wody i kremy nawilżające. Warto wtedy sięgnąć po dostępne suplementy diety. Szukajmy przede wszystkim kapsułek zawierających nienasycone kwasy tłuszczowe – omega-3, omega-6 i omega-9 oraz przeciwutleniacze – witaminę A, E i C.

Warto zwrócić uwagę na preparaty z olejem z nasion ogórecznika i wiesiołka, które są źródłem cennych kwasów gamma-linolenowego i linolenowego. Można wypróbować także kapsułki z kwasem hialuronowym, który wspomaga odnowę komórek skóry i pomaga zrównoważyć bilans wilgotności skóry. Na rynku są też preparaty nazywane przez producentów „tablet­kami młodości”, które łącząc różne składniki, mają za zadanie m.in. utrzymanie prawidłowego nawilżenia skóry od wewnątrz.

Nocą skóra odpoczywa od szkodliwych czynników środowiskowych działających na nią w ciągu dnia, takich jak promieniowanie słoneczne czy zanieczyszczenia che­miczne. Pozwólmy jej odetchnąć naprawdę.

Sztuka demakijażu
Należy go robić zawsze, nawet jeśli nasz make-up jest prawie niewidoczny. Jakiekolwiek ślady kolorowych kosmetyków obciążają skórę. Zatykają się pory, tworzą się zaskórniki, a nawet zapalne zmiany trądzikowe. Ponadto niezmyte resztki kosmetyków mogą wywoływać uczulenia i podrażnienia. Utrudniają złuszczanie i regenerację. Tylko dobrze oczyszczona skóra jest gotowa do dalszych czynności pielęgnacyjnych. Nie żałujmy kilku minut na demakijaż, to może w przyszłości oszczędzić nam wielu problemów z cerą. Obecnie rynek oferuje nam bardzo wiele kosmetyków przeznaczonych do tego celu:

• płyny do demakijażu oczu oraz micelarne,
• żele,
• pianki,

mleczka czy toniki. Coraz popularniejsze są produkty naturalne, hipoalergiczne, minimalizujące ryzyko po­drażnień naskórka. Wynika to z faktu, że kobiety coraz częściej skarżą się na stany zapalne, zaczerwienienia skóry, powszechniejsze są też alergie. Proces oczyszczania twarzy zaczynamy od demakijażu oczu.

Źle oczyszczone rzęsy mogą się łamać. Wacik nasączony płynem należy przyłożyć do oka na kilka sekund, po czym delikatnie zsunąć go w dół od zewnętrznego do wewnętrznego kącika oka. Płyn do demakijażu oczu powinien być bezzapachowy, aby nie podrażniał tej wrażliwej okolicy. Drugi krok to zastosowanie pianki lub żelu. Te produkty są bardzo wydajne.

Wystarczy nanieść odrobinę na skórę i połączyć z wodą (najlepiej mineralną). Trzeci krok należy do mleczka kosmetycznego. Nakłada się je na skórę za pomocą płatka kosmetycznego, a następnie czystym wacikiem zbiera się jego nadmiar. Produkt ten łagodzi podraż­nienia, wygładza i odżywia skórę. Żele, pianki oraz mleczka do demakijażu są łagodniejsze niż mydła, lecz nie mniej skuteczne – bardzo dobrze usuwają z naszej skó­ry wszelkie zanieczyszczenia. Ich wielkim plusem jest to,  że nie odtłuszczają nadmiernie. W składzie kremu na noc powinny się znaleźć peptydy, retinol, alantonina oraz witaminy C i E.

Według przeprowadzonych badana organizm najintensywniej regeneruje się między godz. 23 a 3 nad ranem skóry (mają kwaśne pH). Toniki stosujemy już zawsze po oczyszczeniu twarzy żelem, pianką, mleczkiem czy śmietanką kosmetyczną. W przyjemny sposób odświeżają cerę i łagodzą podrażnienia, przygotowując skórę do dalszych zabiegów pielęgna­cyjnych.

Nocne misje
Zanim położymy się do łóżka, nie zapomnijmy o nałożeniu kremu na noc. Skóra sama w nocy się odnawia. Według przeprowadzonych badań,
organizm najintensywniej regeneruje się między godziną 23 a 3 nad ranem. Kosmetyki na noc powinny więc stymu­lować skórę do syntezy kola­genu, odżywiać ją, uzupełniać braki witamin i przede wszystkim nawilżać. Na noc możemy sobie pozwolić na użycie bardziej wyrazistego kosmetyku niż w dzień. Warto zastosować serum, krem intensywnie nawilżający lub natłuszczający.

Czego szukać w kremach na noc?
Skład tych preparatów dobiera się oczywiście do potrzeb wiekowych skóry, ale ogólnie przyjęte jest, że nocne kosmetyki mają bogatszą i trochę cięższą konsystencję od tych stosowanych na dzień. Wynika to z większej zawartości składników odżywczych oraz większego stężenia substancji czynnych. Co powinno znaleźć się w składzie kremu na noc?

Peptydy – stymulujące regenerację tkanek poprzez pobudzenie produkcji kolagenu; retinol, czyli prowitamina A – odpowiedzialna za regenerację naskórka; ceramidy – zapewniające optymalny poziom nawilżenia; alantoina o działaniu łagodzącym; witamina C i E zapobiegające tworzeniu się wolnych rodników w skórze:raz ekstrakty i wyciągi roślinne. Takie specyfiki najlepiej nakładać od razu po kąpieli, wtedy skóra irdzo szybko traci wilgoć dobrze jak najszybciej temu zapobiec

6zasad dobrego snu

• Zadbaj o jego regularność: zasypiaj i wstawaj o tej samej porze.
• Po godz. 18 unikaj kawy i innych napojów energetyzujących.
• Ogranicz wysiłek fizyczny na 4 godz. przed snem.
• Nie kładź się spać zaraz po jedzeniu.
• Zadbaj o przyjemną atmosferę w sypialni.
• Przed snem przewietrz pokój lub, jeśli nie jest zbyt chłodno, śpij przy uchylonym oknie.

Aspartam zamiast cukru

Najczęściej jest to aspartam niskokaloryczny, liczy nawet 200 razy słodszy od zwykłego cukru. Dawniej sądzono, że używany  w dużych ilościach może powodować nadpobudliwość i bóle głowy. Produkty słodzone aspartamem są szkodliwe  dla chorych na fenyloketonurię, bo w organizmie aspartam przekształca się w fenyloalaninę, której organizm tych chorych nie trawi.

Jogurt bez kalorii

niskokaloryczne jogurty, kefiry są otrzymywane z mleka odtłuszczonego lub mleka o obniżonej zawrtości tłuszczu. Jogurty są lekkostrawne , a zawarty w nich wapń jest dobrze przyswajany przez organizm. Bakterie z jogurtu doskonale wpływają  na układ pokarmowy, chronią przed chorobami. Najlepsze są jogurty z niewielka ilością tłuszczu, np. 2% ponieważ tłuszcz umożliwia przyswojenie białka i witaminy D. Nie ma większego znaczenia czy jemy jogurty z owocami czy bez .

Co prawda te drugie mają trochę więcej kalorii ale są smaczniejsze. Najważniejsze jest to aby jogurty nie były pasteryzowane i w rezultacie pozbawione  flory bakteryjnej, zapewniającej prawidłowe funkcjonowanie  przewodu pokarmowego. Kupując jogurt koniecznie trzeba sprawdzić jego datę ważności i skład m.in. obecność żywych kultur bakterii, zawartość sztucznych barwników i konserwantów. Warto również wiedzieć,  że choć tłuszczu i cukru jest mniej  to jednak najczęściej dodaje się  mleko w proszku, które sprzyja podnoszeniu  się poziomu cholesterolu w organizmie.

Odtłuszczony majonez

Są tez na rynku niskokaloryczny ser żółty i tłuszcze do smarowania pieczywa. Jest w nich mniej tłuszczu, ponieważ podczas produkcji  część tłuszczu została zastąpiona  wodą i zagęszczaczami, np. w porównaniu z tradycyjną margaryną – 740 kcal, w produkcie light jest od 270 do 390 kcal. W majonezach niskokalorycznych tłuszcz stanowi  40%

Czy zawsze mają mniej kalorii?

Jednak nie wszystkie produkty light są rzeczywiście niskokaloryczne. Np. w czekoladach cukier został zastąpiony słodzikiem, ale żeby smak nie uległ pogorszeniu , dodatek tłuszczu jest większy. W rezultacie tłuszczu jest tyle samo co w czekoladach tradycyjnych. W rezultacie jednak czekolada light zawiera o 15 % mniej kalorii niż tradycyjna. W wielu napojach gazowanych lub sokach zamiast zwykłego cukru jest słodzik. Dzięki temu istotnie są one niskokaloryczne.

Szklanka zwykłej coca-coli ma ponad 100 kcal, a light ok. 0,6 kcal. Uważa się , ze pieczywo chrupkie jest niskokaloryczne, lecz w gruncie rzeczy wszystko zależy od zjedzonej porcji – 100g takiego pieczywa ma ok. 360 kcal,a białego chleba mniej, bo ok. 250 kcal. Ale już w przeliczeniu na  kromki proporcji są inne: jedna kromka chrupkiego pieczywa waży ok. 15 g i ma 24 kcal, chleb tradycyjny jest prawie trzy razy cięższy i ma ok 100 kcal. Dżemy niskosłodzone mają mało cukru, ale za to niezbyt zdrowych konserwantów. Cukier, który jest naturalnym utrwalaczem , trzeba przecież czymś zastąpić

Czy to bezpiecznie jadać light?
Zainteresowanie produktami light rozbudziła moda na szczupłą sylwetkę, ponieważ maja one mniejszą zawartość tłuszczu i cukru lub są całkowicie ich pozbawione

Dawniej tego rodzaju produkty były przeznaczone tylko dla osób chorych na cukrzycę, lub bardzo otyłych. Stąd wzięło się przekonanie, że są nie tylko niskokaloryczne ale również zdrowe, chętnie więc sięgamy po dietetyczne odpowiedniki  tradycyjnych produktów. Często nie zdając sobie sprawy, że właśnie w nich bywają ukryte  żywieniowe pułapki. Dzisiaj produkty light nie tylko smakują  lecz i wyglądają tak samo jak ich naturalne odpowiedniki.

Reklama jest dźwignią handlu, więc wielu producentów żywności zachęca do kupowania swoich produktów light pod hasłami promowania  zdrowego stylu życia. Producenci różnego rodzaju płatków śniadaniowych i serów , topionych, polecanych jako najlepszej jakośći, nazywane sa idealnym  rozwiązaniem dla smakoszy, którzy liczą kalorie, bowiem wyjątkowy proces produkcji  gwarantuje pyszny smak i delikatną konsystencję – przy obniżonej zawartości tłuszczu.

Jednak prawda bywa trochę inna  – zawarte w nich związki chemiczne nie sa całkiem obojętne  dla organizmu, podobnie zresztą jak naturalny tłuszcz i naturalny cukier. to właśnie te sztuczne dodatki moga wywołać sensacje żołądkowe:

• zgagę
• mdłości, niesmak w ustach
  Okazało się również, że jedzenie produktów light powoduje wielki apetyt na jedzenie naturalne, co w efekcie kończy się przekroczeniem wszystkich granic.
• Przede wszystkim dzieje się tak w przypadku słodyczy. Podobnie jest z napojami. Ktoś kto pija coca colę typu light, szybciej i mocniej odczuwa głód cukru niż osoba , która sięga od czasu do czasu  po niewielkie  ilości napojów słodzonych  tradycyjnie. Przy okazji warto może wyjaśnić, jaki powinien być produkt nazywany light. Przede wszystkim nie może zawierać więcej niż 5 kcal na jedną  porcję.  Niskotłuszczowy to taki, gdzie nie jest więcej niż  3 g tłuszczu na porcję. A bez cukrowy oznacza  nie więcej niż 0,5 g cukrów w porcji

Czy rzeczywiście są zdrowe?

Przeciwnicy produktów light uważają, że zdrowie zdrowiej jest od czasu do czasu pozwolić sobie na odstępstwo niż stosować niskokaloryczną dietę spreparowaną w laboratorium. Poza tym produkty light są droższe od pozostałych.

7:00
Poziomy hormonów stresu, kortyzolu i adrenaliny podnosiły się przez ostatnie kilka godzin w oczekiwaniu na nowy dzień, natomiast hormony snu, melatonina i serotonina, powoli opadały. Temperatura ciała wzrastała i serce biło, aktywując enzymy, aby metabolizm i mózg były bardziej wydajne.

Napij się:
Pomimo, że twoje nerki zwolniły pracę  w nocy, aby zapobiec zbyt częstemu bieganiu do łazienki, straciłaś wystarczająco dużo wilgoci przez oddychanie i pocenie się i jesteś lekko odwodniona. Rozpocznij dzień od wypicia szklanki wody. Dodaj trochę cytryny aby pobudzić pracę wątroby

Pociągnij się
Wbrew popularnemu przekonaniu ranek nie jest najlepszą pora na ćwiczenia. Niższa temperatura w mięśniach  i stawach oraz sztywność wynikająca z nocnego braku ruchu sprawiają , ze jesteś słabsza. Również nocny ucisk dróg oddechowych zwalnia przyjmowanie tlenu. Zamiast tego rozpocznij dzień  od lekkiego rozciągania  lub sesji jogi. Jeśli lubisz poranne biegi , szczególna uwagę zwróć na rozgrzewkę.

Królewskie śniadanie:
Śniadanie jest najważniejszym posiłkiem dnia  – przyśpiesza metabolizm. Badania pokazują, że jeśli zje się  większość swojej dziennej porcji żywieniowej rano, zmniejszysz ryzyko otyłości. Proteiny pobudzają przyjmowanie  aminokwasu  tyrozyny, która zwiększa aktywność mózgu i żwawość. Staraj się dobrać produkty śniadaniowe bogate w proteiny, np. jajka lub fasolkę i tosty.

10:00

Średnia temperatura twojego ciała nadal wzrasta i jesteś teraz najbardziej ożywiona. Masz najlepsza formę umysłową  ppomiędzy godziną  10 a 12 – pod warunkiem że dobrze spałaś i zjadłaś dobre śniadanie.

Rusz głową:
Teraz jest pora aby zając się zadaniami wymagającymi wysiłku umysłowego. Jesteś teraz skłonna wypaśc swietnie na egzaminie i szybko się uczyć – a więc wykorzystaj to.

Kęs energii:
Poziom energii zaczyna się obniżać około południa, kiedy opada poziom cukru. A jeśli nie miałaś porządnego śniadania, jest wysoce prawdopodobne, że będziesz czuć się  podrażniona i ospała. Nie pozwól sobie na słodkie przekąski, które powodują szybki wzrost poziomu cukru we krwi, ale w następstwie przypływ insuliny powodującej okołopołudniowy kryzys. Zamiast tego wybierz przekąski bogate w proteiny, takie jak orzeszki, kiełki, jogurt. I nawadniaj się dużymi ilościami wody.

Naturalny lek na zły nastrój:

Jeśli czujesz się przygnębiona , sięgnij po olejki, które poprawia ci nastrój .Zalecana jest szczególne bergamotka, jaśmin, r, róża lub szałwia. Użyj rozpylacza lub wylej kilka kropli na chusteczkę i wdychaj.

13:30
Znowu spada poziom cukru, a więc czas na doładowanie  w postaci zdrowego lunchu. Nawet jeśli pominiesz lunch, doświadczysz chwilowego polunchowego spadku poziomu adrenaliny i temperatury ciała, sprawiających, ze poczujesz się zmęczona i ospałą. Popołudnie jest czasem , kiedy jesteś skłonna do popełniania błędów, a więc poświęć się bardziej fizycznym zadaniom. Teraz mogą się również wzmagać bóle głowy, ponieważ mięśnie karku  i ramion sztywnieją  po kilku godzinach za biurkiem.

Zażywaj witaminy:

Lunch jest idealna pora na przyjęcie  witaminowych suplentów, jako że są lepiej przyswajalne z jedzeniem.

Zrób sobie sjestę:
Jeśli to możliwe, zrób sobie  15-20 minutową drzemkę po lunchu – poczujesz się  lepiej. Jeśli nie jest to możliwe, postaraj się mieć choć trochę ciszy i spokoju.

Zwalcz ból głowy:

Pomóż sobie przez regularne przeciąganie . Robiąc sobie masaż szyi i głowy , możesz zmniejszyć napięci mięśni. Olejki lawendowe, majerankowe i z mięty pieprzowej są również skuteczne na ból głowy. Można wylać kilka kropli na chusteczkę i wdychać . Lawendowy może być również wmasowany na skronaiach.

17:00
To jest twój optymalny czas na wysiłek fizyczny, kiedy siła i wytrzymałość są największe . Temperatura ciała, poziom adrenaliny, układ sercowo-naczyniowy i oddechowy są  również w najwyższej formie. Drogi oddechowe są szeroko otwarte  i oddychanie jest łatwiejsze. Nastrój jest świetny , ale zdolności umysłowe się nieco zmniejszają.

Na siłownię:
Twój organizm jest w idealnym stanie do ćwiczeń fizycznych. Pobiegaj lub idź na siłownię , a dasz z siebie więcej  podczas aerobiku lub ćwiczeń siłowych. Wyjątkiem jest ćwiczenie  wytrzymałościowe, np. bieganie długodystansowe.

Nie podjadaj:
Twój smak jest teraz najbardziej wyczulony, a więc nie daj się podjadaniu słodkich i smacznych przekąsek. Jeśli chcesz podnieśc energię przed ćwiczeniami, wybierz zdrowe przekąski, np. banany lub tosty z masłem orzechowym.

kochaj się:
Badania dowodzą, że ze względu na wysoki poziom  hormonów pary czerpią największa satysfakcję ze seksu popołudniowego wczesno wieczorowego, w przeciwieństwie do porannego  lub późno wieczorowego. Zdrowe życie seksualne redukuje stres, podnosi pewność siebie i buduje porozumienie z partnerem.

20:00

Poziom adrenaliny  i kortyzolu opada i rozpoczyna się produkcja hormonów snu  – melatoniny i serotoniny. Temperatura ciała spada i bicie serca jest wolniejsze.

Zjedz lekki posiłek, nie później niż 2 godziny przed snem. Oprócz tego,że nie przybierzesz na wadze nie będziesz cierpieć na niestrawności zgagę. Pomidory, brązowy ryż  czy pełnoziarnisty makaron pomagają w zrelaksowaniu.

Obniż temperaturę zmniejszając aktywność – zwłaszcza jeśli masz problem  ze snem. Pooglądaj telewizję , czytaj lub słuchaj łagodnej muzyki. Ciepła kąpiel zmniejszy temperaturę ciała.

Unikaj kofeiny:
Kawa wieczorem zakłóci twój sen. nie zapominaj też ukrytej kofeinie  w herbacie , napojach energetycznych, czekoladzie  i deserach czekoladowych

Wyzwól swój umysł:
Teraz jest idealny czas na medytację. Usiądź na 30 minut skupiając się na głębokim oddychaniu i wizualizacji. Zredukowanie świateł spowoduje wydzielanie melatoniny, relaksując cię i przygotowując do snu

23:00
noc to czas wzrostu i regeneracji tkanek. W nocy twoje ciało konserwuje energię , temperatura pozostaje niska, metabolizm zwalnia i ogranicza się aktywność nerek. Spadający poziom kortyzolu oznacza, że twoje drogi oddechowe są zwężone , co zwiększa ryzyko reakcji alergicznych, więc jeśli bierzesz leki, teraz jest to najlepszy moment

Odpuść sobie kieliszeczek:

Pomimo, że alkohol może być pomocny w zaśnięciu, może też spowodować lżejszy i niespokojny sen. Możesz się obudzić w drugiej połowie nocy. zamiast tego napij się herbaty ziołowej lub mleka.

Żadnych zmartwień:

Jeśli zmartwienia nie dają ci spać w nocy , spróbuj je spisać na kartce przed pójściem spać  do łóżka lub wyobraź sobie  wielką skrzynię  z przegródkami. Do każdej po kolei wkładasz po jednym zmartwieniu, a potem kufer zamykasz. Jeśli jesteś spięta fizycznie , spróbuj  relaksować się powoli, stopniowo  każda grupę mięśni.

Zapal nocną lampkę:
Jeśli wychodzisz w nocy do łazienki  i masz potem problem z zasnięciem  nie zapalaj głównego światła , a tylko nocna lampkę. Jasne światło rozprasza melatoninę i może dać sygnał do mózgu, że to już ranek

Odchudzając się nie jedz za mało.
Okazuje się, że gdy jemy zbyt mało, nasz organizm ogranicza ilość kalorii spalanych  w trakcie ćwiczeń i  po ich zakończeniu. Jeżeli np. przez 3 dni dostarczamy mu tylko 1200 kcal na dobę, zaczyna oszczędzać energię.
Oznacza to, że  w trakcie intensywnej gimnastyki zużywamy mniej  energii i w rezultacie przestajemy chudnąć . Po wysiłku tempo przemiany materii może być nawet o 8 % mniejsze niż zazwyczaj. niekorzystne jest również  gwałtowne zmniejszanie kaloryczności posiłków, np. o 500 kcal w ciągu doby.

Dlatego specjaliści w dziedzinie fitness i dietetyki doradzają , by diety odchudzające  wprowadzać powoli. W praktyce oznacza to, że na początek wystarczy tylko zrezygnować z frytek do obiadu lub pączka na deser.

Zmień rytm ćwiczeń

Na skuteczność terapii odchudzającej ma wpływ tempo wykonywania ćwiczeń

Intensywne, forsowne ćwiczenia  wykonywanie naprzemiennie z mniej męczącymi i nie stanowiącymi obciążenia dla organizmu powodują znacznie szybsze spalanie  tłuszczu niż tradycyjna gimnastyka czy aerobik.

Pełne zwycięstwo w walce z nadwagą jest możliwe. Trzeba jednak wiedzieć, gdzie kryją się pułapki i jak ich uniknąć.
wiele osób, które pozbyły się zbędnych kilogramów , po jakimś czasie wracają do wagi sprzed kuracji. Dlaczego, mimo tylu wyrzeczeń,nie osiągają one oczekiwanego rezultatu? Przyczyna może być zarówno niewłaściwie dobrana dieta , jak i błędy popełniane w trakcie odchudzania.

Jak ich uniknąć?

Czym należy się kierować?

niestety nie ma diety dobrej i bezpiecznej dla każdego, a równocześnie skutecznej. Niektóre z modnych obecnie diet mogą być groźne dla zdrowia. inne wymagają wielu wyrzeczeń i czasami trudno je stosować przez długi czas. Najkorzystniejsze są urozmaicone, w których posiłki przygotowuje się  wyłącznie z naturalnych produktów. Ważne by codziennie jeść warzywa i owoce, a także chude mięso lub nabiał. Najmniej skuteczne jest zastępowanie posiłków  tzw. substytutami, czyli gotowymi preparatami (daniami) odchudzającymi.
Przy wyborze diety nie można również  lekceważyć  indywidualnych upodobań  kulinarnych. Trudno bowiem miłośnikom wypieczonych steków  schabowych przyzwyczaić się do  wegetariańskich zapiekanek.

Przy układaniu jadłospisu  należy zwracać szczególna uwagę na wartości kaloryczne produktów.  Diety niskokaloryczne polegają na  ograniczeniu  lub wyłączeniu z menu najbogatszych źródeł kalorii, przede wszystkim słodyczy, alkoholu, tłuszczów zwierzęcych, a także tłustych mięsnych potraw.
Najpopularniejsza dieta niskowęglanową  jest tzw. dieta 1200 kcal. Opiera się ona na jedzeniu różnego typu produktów, dlatego została uznana za jedną z bezpieczniejszych metod odchudzania . Może być.  polecona zarówno  osobom zdrowy, jak i mającym problemy z nadciśnieniem. Jej główną wadą jest konieczność ciągłego liczenia kalorii.

Błędy popełniane przez osoby  zaczynające się intensywnie odchudzać.

Podstawowym błędem jest brak wiary w powodzie kuracji oraz nieprzestrzeganie kuracji. Ponadto osoby te często zaczynają od diet, które obiecują natychmiastowy efekt. Zazwyczaj dieta taka prowadzi  do utraty wody, czyli pozornego chudnięcia. niestety po jej zakończeniu następuje powrót do poprzedniej wagi. Błędem jest również ograniczanie jedzenia  bez równoczesnego wysiłku fizycznego, który jest największym sprzymierzeńcem w odchudzaniu.

Należy również unikać ciągłego ważenia się. Ponieważ tempo chudnięcia bywa  różne – na początku jest słabsze, potem maleje – okresowy brak lub mniejsze efekty kuracji mogą zniechęcić do jej kontynuowania. Waga zwiększa się tez czasowo, np. podczas menstruacji. Dlatego najlepiej ważyć się jest raz w tygodniu bez ubrań, na czczo.

Często błędem osób walczących z nadwagą  jest stosowanie kilku różnych diet odchudzających, jedna po drugiej. Prowadzi do problemów żołądkowych lub nagłych spadków i wzrostowi wagi. Bardzo ważne jest również odpowiednie postępowanie  po zakończeniu kuracji. tłuste sosy, wysokokaloryczne desery, panierki oraz chipsy i chrupki z powodzeniem mogą być  zastąpione  przez ich niskokaloryczne zamienniki.

W trakcie odchudzania się dostarczamy organizmowi mniej energii niż zwykle. Aby nie doszło do rozregulowania  pracy poszczególnych narządów, włącza on wtedy system  awaryjny, który czerpie energię z tkanki  tłuszczowej. Spalając tłuszcze łatwo tracimy kilogramy.  Jeśli stosowana przez nas dieta jest bardzo restrykcyjna  lub chudniemy zbyt szybko, to po jej zakończeniu może nastąpić  gwałtowne tycie. Gdy ponownie zaczynamy normalnie jeść , nasz organizm, który pamięta  niedawny post  robi wszystko  by odłożyc jak najwięcej  energii. Następuje wtedy przyrost tkanki tłuszczowej. Nadwaga wraca i to z nawiązką Ten stan nazywany jest efektem jo-jo.

Lekarze zaobserwowali, że rak szyjki macicy częściej rozwija się u kobiet, które wielokrotnie rodziły, cierpiały na przewlekłe stany szyjki macicy. Również u tych, które wcześniej rozpoczynają życie seksualne i maja wielu partnerów. A także u kobiet, których mężowie są aktywni seksualnie poza małżeństwem. Wiąże się to z zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego HPV, który przenoszony jest droga płciową .

Istnieją już niezbite dowody, że wiele typów tego wirusa, ale przede wszystkim  dwa (oznaczone cyframi 16 i 18), odpowiada za ponad 70 % wszystkich przypadków raka szyjki macicy. Wiadomo również, że  ponad 50% dorosłych w pewnym momencie swego życia ulega zakażeniu wirusem HPV. Ale najczęściej dochodzi do niego u osób młodych, w wieku 18 – 28 lat. W Polsce przeciwciała świadczące o zakażeniu HPV wykrywa się nawet u aktywnych seksualnie nastolatków.

Rok po rozpoczęciu życia seksualnego dotyczy to  40% tych bardzo młodych ludzi, później – aż 70 %. W wielu przypadkach organizm zwalcza zakażenie, pozbawiając się wirusa.

Jednak u części osób przechodzi on w stan przewlekły (moga nie towarzyszyć temu żadne objawy). a wówczas wirus HPV uszkadza komórki nabłonka szyjki macicy, wszczepiając w nie swoje geny. Takie uszkodzone komórki zaczynają dzielic się w sposób niekontrolowany przez organizm, co prowadzi do rozwoju nowotworu. Od momentu zakażenia do powstania raka  inwazyjnego mija zwykle od 5 do 10 lat.

To właśnie przed tymi najgroźniejszymi wirusami HPV (16 i 18), które są przyczyną 2/3 przypadków raka szyjki macicy, będzie chronić nowa szczepionka  o nazwie Silgard. Ma ona także zapobiegać zakażeniom  dwoma innymi typami wirusa HPV(6 i 11), które są odpowiedzialne za powstawanie  90 % brodawek płciowych. Należą one do najbardziej rozpowszechnionych, a jednocześnie niezwykle uciążliwych i trudnych w leczeniu  chorób, przenoszonych drogą płciową .

Najlepsze efekty profilaktyczne przyniesie  podanie szczepionki, przed inicjacją seksualną, zanim organizm zetknie się z wirusem HPV. Dlatego polskie towarzystwa medyczne zalecają  przede wszystkim szczepienie dziewcząt  w wieku 11-12 lat oraz chłopców w wieku 9-15 lat. Ale jest ono również wskazane dla kobiet w wieku do 26 roku życia.

Na razie pewne jest, ze szczepionka daje 100 – procentową odporność na okres pięciu lat (tyle bowiem czasu upłynęło od podania jej pierwszym osobom). Preparat ma udowodnione wyłącznie działanie profilaktyczne. Nie leczy już  istniejących brodawek  płciowych ani rozwijającego się raka  szyjki macicy. Wiele wskazuje  jednak na to, że u kobiet z utajonym  zakażeniem HPV szczepionka będzie  mogła zmniejszyć ryzyko wyst ąpienia zmian chorobowych, wywołanych przez tego wirusa.

Znaczenia szczepionki przeciw HPV.

Każdego roku raka szyjki macicy wykrywa się u nas około 4000 kobiet. Coraz częściej u bardzo młodych, dwudziestokilkuletnich. Zdarza się nawet u nastolatek (15-19 ) lat. W Polsce kobiety  znacznie częściej niz w krajach europejskich umierają na raka szyjki macicy. co roku z jego powodu traci życie prawie  3000 pacjentek. kilka kobiet każdego dnia. Od początku lat siedemdziesiątych wzrasta umieralność wśród młodych kobiet.

Żadna kobieta nie powinna  umierać z powodu raka szyjki macicy ponieważ można temu zapobiec, przez systematyczne badania. Dzięki cytologii. Bardzo łatwo jest też go wykryć we wczesnym stadium rozwoju, kiedy szanse na wyleczenie są naprawdę ogromne. Jednak skuteczność tego leczenia , podobnie jak w przypadku  wszystkich innych nowotworów złośliwych, zależy przede wszystkim od stopnia  zaawansowania choroby. A w Polsce kobiety  z I i II stopniem zaawansowania , kiedy możliwości leczenia są duże , stanowią zaledwie  30 % pacjentek onkologów.

Większość kobiet trafia do nich zbyt późno. Często dopiero gdy rak jest w zaawansowanym stadium rozwoju. Ponieważ kobiety zazwyczaj wcześniej nie wiedziały, że sa chore. Początkowa faza rozwoju tego nowotworu nie daje bowiem objawów, które zmusiłyby kobietę do szybkiej wizyty u ginekologa.

Tajemnicza dysplaza

Rak szyjki macicy nie powstaje z dnia na dzień. Jednak każdy nowotwór złośliwy rozwija się w wyniku niekontrolowanego przez organizm rozrostu komórek. Proces ten przebiega powoli i stopniowo. Najpierw powstają zmiany w komórkach nabłonka wysciełającego szyjkę macicy, określane jako dysplazja.

Te nieprawidłowe komórki nie stanowią jeszcze bezpośredniego zagrożenia  dla życia .Tego typu zmiany ma wiele kobiet, najczęściej między 25-30 rokiem życia, ale mogą się one pojawić w każdym wieku. Ich wykrycie wcale nie musi oznaczać , że pacjentka jest nieuchronnie skazana na nowotwór złośliwy . W wielu przypadkach  niewielkie zmiany dysplastyczne  w komórkach po odpowiednim leczeniu ( a czasem nawet samoistnie ) mogą się cofać.

Jednak w około 50% przypadków nieleczone dysplazje mogą ( po wielu latach, niekiedy po dziesięciu, piętnastu) przekształcić się w raka nazywanego „in situ”. Ogranicza się on tylko do nabłonka  szyjki macicy. Jeśli wtedy nie zostanie podjęte odpowiednie leczenie , komórki nowotworowe  zaczną przekraczać  granic nabłonka , wnikać głębiej w tkanki szyjki. Ta faza choroby nazywana jest rakiem inwazyjnym. A to oznacza, że czasem może zaatakować  on tkanki sąsiadujących z szyjka macicy  narządów , że komórki rakowe, przez układ  krwionośny i limfatyczny mogą wędrować  także do odległych narządów – płuc, wąroby, a nawet kości.

Cytlologia.

to proste, trwające zaledwie kilka minut badanie umożliwia nie tylko  bardzo wczesne wykrycie raka szyjki macicy, ale nawet zapobiega mu. Jeśli bowiem wykryje się zmiany dysplastyczne w komórkach nabłonka szyjki macicy, dzięki zastosowaniu odpowiedniego leczenia , można w ogóle nie dopuścić do powstawania nowotworu złośliwego.

Także rozpoznanie szyjki macicy w tzw. fazie przedinwazyjnej  oznacza prawie zawsze możliwość całkowitego powrotu do zdrowia. Jednak cytologia spełni swoje zadanie  tylko wtedy, będzie wykonywana regularnie. Pierwsze badania powinny być zrobione  nie później niż 3 lata po rozpoczęciu życia seksualnego lub w 21 roku życia. Do 30 roku życia cytologię należy wykonywać raz w roku. Później jeśli wyniki badan będą prawidłowe, co 2, 3 lata chyba, że lekarz zaleci częściej.

Nie odkładaj z miesiąca na miesiąc wizyty u ginekologa, nie rezygnuj z badań kontrolnych, nawet wtedy jeśli nic ci nie dolega. Rak szyjki macicy przez długi czas może rozwijać się , nie powodując żadnych niepokojacych dolegliwości. Bardzo często jego pierwszymi objawami , które niestety świadczą już o zaawansowaniu choroby, są:

• krwawienia pomiędzy menstruacjami
• lub po stosunku
• bardzo obfite miesiączki
• wydzielina z pochwy (zabarwiona na różowo)
• krwawienia

Jednak w miarę upływu czasu przybywa dolegliwości. Zaczynają dokuczać różnego rodzaju bóle:

• w podbrzuszu
• w okolicach krzyża
• rąk
• nóg
• przy oddawaniu moczu.

Na każdym etapie choroby możliwe jest leczenie. Po to jednak, żeby było skuteczne, rak musi być wykryty w odpowiednim czasie.

Jeśli cytologia wykaże istnienie komórek dysplastycznych, niezbędne są badania diagnostyczne. Zwykle wykonuje się wtedy koloposkopię, która polega na oglądaniu powierzchni szyjki macicy za pomocą specjalnego aparatu optycznego, kolposkopu. Jest on wyposażony w silnie powiększającą lupę, pozwalająca lekarzowi bardzo dokładnie  ocenić stan nabłonka szyjki.

W trakcie badania może on od razu pobrać tkanki do  oceny pod mikroskopem. Jeśli wyniki tych badań  potwierdza podejrzenia – tzn. wykaza istnienie silnej dysplazji lub raka przedinwazyjnego, niezbędne jest specjalistyczne leczenie. Diagnoza: ” rak szyjki” wielu kobietom kojarzy się z  koniecznością  poważnej operacji – usunięcia macicy. Rzeczywiście dawniej było to niemal normą.

Dziś jednak jeśli wykrywa się zmiany dyslastyczne , a nawet raka przedinwazyjnego, w w większości  przypadków lekarze wykonują zabiegi  oszczędzające : konizację lub elektrokonizację. Polegają one na usunięciu tylko chorych tkanek (dla bezpieczeństwa z marginesem zdrowych). Dotyczy to wszystkich kobiet, bez względu czy mają 18 czy 80 lat. Zbiegi te nie wymagają  pobytu w szpitalu. Można je przeprowadzić w ambulatoriach., nawet tylko w znieczuleniu miejscowym. Jednak dla komfortu psychicznego pacjentki lekarze najczęściej stosują  krótkie znieczulenie ogólne.

W pierwszym roku po takim zabiegu należy wykonywać  co 3 miesiące badania cytologiczne i kolonoskopowe, w drugim i trzecim  – co 6 miesiący, po trzech latach – raz na rok.

• górnicy,
• pracownicy pralni,
• sportowcy,
• bywalcy basenów
• policjanci i żołnierze.

Zagrożone są również osoby noszące wysokie opinające buty, zwłaszcza z tworzyw sztucznych. Grzybica nie jest jednak związana z brudem, a zbyt częste stosowanie mydła może osłabić bariery ochronne skóry i przyczynić się do rozwoju choroby.

Objawy grzybicy:

• pęknięcia,
• bolesnych rozpadliny,
• nadmiernie zrogowaciały naskórek jest doskonałą pożywką dla grzybów.

W zależności od rodzaju, przy grzybicy występuje łuskowata powierzchnia stopy: od koloru białego do ciemnożółtego.

Grzybica jest chorobą przewlekłą, często nawraca. Im wcześniej rozpoczniemy z nią walkę, tym lepiej, leczenie grzybicy stóp uważane jest  za uciążliwe i długotrwałe. Dla  lekarzy prowadzących leczenie, istotne jest systematyczne stosowanie się pacjentów do zaleceń terapeutycznych.
Po zakończeniu leczenia niezbędne jest stosowanie profilaktycznych zabiegów chroniących przed zakażeniem.

Właściwa pielęgnacja i higiena to dokładne osuszanie stóp po kąpieli, szczególnie w przestrzeniach międzypalcowych, zwalczanie nadmiernej potliwości, masaże stóp, pedikiur i stosowanie różnego rodzaju kosmetyków i preparatów przeciwgrzybiczych. Paznokcie należy regularnie i równo obcinać swoimi własnymi nożyczkami, a skórki przy paznokciach delikatnie odsuwać ręcznikiem po kąpieli. Na koniec należy wmasować w stopy krem – odpowiednio dobrany kosmetyk do stóp, który nawilża, odżywia i pielęgnuje.

Najczęstsze objawy grzybicy:

• zaczerwienienie skóry
• pieczenie stóp
• swędzenie stóp
• nadmierna potliwość stóp
• pękanie naskórka
• łuszczenie naskórka

Dermofity czyli grzyby, które osiedlają się w naskórku, włosach i paznokciach ( a więc tam gdzie jest kreatyna), bardzo lubią miejsca ciepłe, wilgotne i nieprzewiewne. Idealne warunki znajdują się więc na stopach.

• na początku w przestrzeniach między palcami  stóp – zwłaszcza 4 i 5 oraz 3 i 4 – pojawiają się maleńkie pęknięcia . Skóra boli i piecze, złuszcza się  i maceruje, swędzi  i niekiedy wydziela przykrą woń
• grzybica z przestrzeni między palcami może też przynieść się na sklepienie stopy, czyli podbicie i boczne krawędzie stóp (to tzw. postać rogowaciejąca). W tedy w miejscach, gdzie jest mocno zaróżowiona skóra, widać złuszczający się  małymi łuskami naskórek. Gdy grzybica dotrze do pięt, rogowacenie bywa tak silne, że pękają one boleśnie
• Potnicowa odmiana grzybicy atakuje podeszwy. Początkowo na skórze pojawiają się  pojedyncze pęcherzyki, które z czasem zlewają się  i pękają . Naskórek wysycha, ale w miejscach zmian zostają ślady poszarpanych obrzeży.

Grzybica czyha na nas wszędzie , zagrzybiona osoba może rozsiewać w okół siebie maleńkie , praktycznie niewidoczne  fragmenty naskórka , na których znajdują się zarodniki grzybów. Takie łuski mogą być na podłodze , w ręcznikach, w wykładzinach, gąbkach, pumeksach, w butach, oraz w pościeli i bieliźnie osoby zainfekowanej. Praktycznie  nie ma miejsca, gdzie zarodniki nie mogłyby się znaleźć. Warunkiem ich obecności  jest tylko wilgoć i ciepło. Wtedy , np. w dywanikach łazienkowych, zarodniki mogą przetrwać  nawet dwa lata. Niestety, grzybica możemy się również zarazić dotykając zainfekowanej skóry chorego człowieka czy zwierzęcia.

Każdy z nas może bardzo łatwo złapać grzybicę stóp. Wiadomo, że najłatwiej zdarza się to osobom chorym na cukrzycę , nadczynność tarczycy, z zaburzeniami krążenia  czy osłabioną odpornością, np. po kuracji antybiotykami. Na grzybice łatwiej są również narażone osoby ze spora nadwaga i ze skłonnością do nadmiernej potliwości.

Do zakażenia grzybicą przyczynia się również brak o higienę  osobistą. Ale i z ta higiena nie należy przesadzić aby nie pozbawiać stóp naturalnej bariery ochronnej – jaka stanowi płaszcz lipidowy i pożyteczna flora  bakteryjna , nogi należy myć rano i wieczorem, najlepiej żelem pod prysznic o naturalnym pH, dokładnie je osusz , także pomiędzy palcami.

Niestety grzybica sama nie przejdzie . Jeżeli w porę nie zaczniemy sami jej leczyć, to albo grzyby tak zakaża skórę , ze trudno będzie nam chodzić , albo przeniosą się ze stóp na inne części ciała.

Zwykle lekarz dermatolog wie, że ma do czynienia z grzybicą stóp. Jednak nie wszystkie zmiany skórne, którym towarzyszy zaczerwienienie, złuszczanie naskórka i swędzenie świadczą o tej chorobie. Mogą być również objawem innych schorzeń, np. łuszczycy czy wyprysku alergicznego. By potwierdzić diagnozę lekarz zaleca  badanie mikroskopowe pobranej próbki, a gdy ono okaże się niewystarczające , na specjalnym podłożu  hoduje się w laboratorium grzyb wyizolowany z pobranej próbki, by przekonać się, jaki to rodzaj intruza.

Przy niewielkich zmianach na skórze zwykle wystarczy zastosować  preparaty do użytku zewnętrznego. Przy bardziej zaawansowanych zmianach oprócz preparatów do stosowania miejscowego, lekarz zwykle zaleci środki doustne. Kurację zawsze trzeba przeprowadzić wg wskazań  dermatologa i nie przerywać jej na własną rękę. Inaczej grzybica będzie nawracać. Po wyleczeniu musimy dokładnie odkazić wszystkie  narzędzia  do robienia pedikiuru (najlepiej wygotować), wyrzucić stare gąbki, szczotki, pumeksy, wygotować wszystkie ręczniki oraz ściereczki, jakich używaliśmy w czasie choroby i wyrzucić swoje buty.

Jest coś takiego w zimowej aurze, ze nabieramy ochoty na dania bardziej kaloryczne  i obfitsze niż zwykle. Mechanizm wydaje się dość prosty:

• gdy marzniemy, obwodowe naczynia  krwionośne kurczą się , by zmniejszyć straty ciepła; rośnie ciśnienie krwi, zwiększa się aktywność gruczołów produkujących hormony. Aby wyrównać bilans cieplny, organizm potrzebuje  większej dawki  energii z pożywienia . Stąd ochota na kotlety  i ciastka z kremem. Uleganie takim zachciankom wiedzie w pułapkę – szybko zaczyna się tu i ówdzie odkładać tłuszczyk, którego wiosna trudno się pozbyć.

Zdaniem dietetyków nasze zapotrzebowanie  na kalorie  zima i latem nie różni się zbytnio: wynosi ono 1800 kcal dla osób prowadzących siedzący tryb życia , a dla aktywnych 2200 kcal. Twierdza oni, że gdyby  nasz organizm  sezonowo wymagał więcej kalorii, nie tylibyśmy zimą. a tak przecież często się dzieje. zima jemy więcej niż potrzebujemy . zimowy jadłospis powinien różnić się od letniego. Z jakiego powodu. Wiele produktów długo przechowywanych , traci składniki odżywcze, ale nasze zapotrzebowanie na nie wcale nie maleje. Właściwie skomponowana zimowa dieta  da nam co najmniej trzy korzyści:

• zyskamy więcej energii ( nie będziemy marzli)
• poprawimy odporność ( nie zachorujemy)
• nie utyjemy ( może nawet uda się schudnąć)

Podstawowym warunkiem jest jednak unikanie produktów  o niewielkiej wartości odżywczej , które nie dostarczają  lub mają za mało witamin i minerałów. Te substancje regulują bowiem ważne procesy biochemiczne.

Kiedy jeść?

Jadaj często, by nie marznąć. W zimowej diecie najważniejsza  jest ilość posiłków  – powinny być co najmniej cztery. Jedząc co trzy godziny możemy utrzymać równowagę cieplna w organizmie, a przy okazji zrzucić trochę sadełka . To możliwe, sam proces trawienia  jednego posiłku  pochłania bowiem  około 70-90 kalorii.
Nie zapominaj o śniadaniu. Lekarze amerykańscy udowodnili , że jedzenie śniadań zapobiega  przeziębieniom. Nie obawiaj się , że przybierzesz na wadze. Rano spalanie tłuszczu jest najszybsze  i organizm najlepiej przyswaja składniki odżywcze.

Jak jeść?