Bulimia

bulimia_Bulimia, czyli “wilczy głód” jest chorobą najczęściej występującą u młodych dziewcząt (90% przypadków). Objawia się ona zaburzeniami w przyjmowaniu pokarmów, polegającymi na napadach niepohamowanego głodu, połączonego ze zjadaniem nienaturalnie dużych ilości pokarmów.

Po takim przejedzeniu u osoby z bulimią  często dochodzi do  napadu strachu, że przejedzenie spowoduje przyrost wagi. Konsekwencją tej obawy są próby sprowokowania wymiotów w celu usunięcia nadmiaru spożytego pokarmu. Takie zachowania z upływem czasu przybierają na sile, tak że w zaawansowanej bulimii pacjentki  wymiotują kilka razy dziennie nawet bez prowokowania wymiotów. Przekonanie pacjentek, że wymioty nie zabezpieczą ich wystarczająco przed przytyciem prowadzi do znacznego nadużywania środków przeczyszczających i moczopędnych.

Pacjentki z bulimią  aby schudnąć często wykonują intensywne ćwiczenia fizyczne. Należy zauważyć, że dziewczęta chore na bulimię potrafią się doskonale maskować i bardzo często w początkowym okresie – a nierzadko również w zaawansowanej chorobie – nawet najbliżsi nic nie podejrzewają. Osoby te  często posiadają normalną masę ciała, chociaż opisywane są również przypadki z bardzo gwałtownym przyrostem wagi. Badanie lekarskie bez dokładnego wywiadu zazwyczaj nie wykazuje odchyleń od stanu prawidłowego. Dyskretnymi zmianami, które mogą zasugerować występowanie bulimii mogą być przebarwienia i uszkodzenia szkliwa zębowego oraz stany zapalne dziąseł jako efekt działania kwasu solnego z żołądka podczas wymiotów.

W bardziej zaawansowanej postaci choroby w badaniach laboratoryjnych krwi możemy stwierdzić niski poziom glukozy, cholesterolu oraz niektórych elektrolitów (głównie potasu i magnezu). Te ostatnie zmiany mogą być przyczyną opuchnięcia kończyn dolnych, bolesnych kurczów mięśni, a także groźnych dla organizmu zaburzeń rytmu serca. W bulimii częściej zauważamy kamicę nerek. . Zdaniem  większości badaczy bulimia jest reakcją organizmu na szeroko pojęte reakcje stresowe. Szczególne niebezpieczny jest stres przewlekły, który dodatkowo nakłada się na pewne charakterystyczne cechy osobowości.

Częstymi sytuacjami, które mogą prowadzić do bulimii są
:

  • nieakceptacja przez środowisko rówieśników lub chęć za wszelką cenę dorównania im,
  • zawody miłosne,
  • złe relacje emocjonalne pomiędzy rodzicami a dziećmi lub tylko pomiędzy rodzicami ( np. rozwód) gdzie dziecko jest tylko obserwatorem konfliktu,
  • niepokój o swoją przyszłość (zdanie matury, dostanie się na studia),
  • obawa o utratę już istniejącej pracy,
  • strach, że nie podoła się obowiązkom zawodowym oraz wszelkiego rodzaju

niepowodzenia jak na przykład  nie dostanie się na studia czy nieotrzymanie awansu i przekonanie, że w przyszłości to już będzie niemożliwe.
U osób z bulimią często możemy zaobserwować charakterystyczne cechy osobowości, są to najczęściej osoby, które nie wierzą we własne siły, często się załamują nawet w przypadku nieistotnych niepowodzeń, charakteryzują się zmiennością nastrojów, wybuchowością przeplataną stanami zamykania się w sobie lub depresją. Na zakończenie należy sobie uzmysłowić najważniejszą rzecz, że bulimia jest chorobą i bezwzględnie wymaga fachowego leczenia. Nie leczona może przejść w postać przewlekłą dużo trudniejszą do leczenia i często nawracającą przy kolejnych sytuacjach stresowych, których przecież obecna sytuacja życiowa nam nie oszczędza.

bulimiaPrzyczyny bulimii

  • brak bliskiej osoby, z czym chory nie potrafi sobie poradzić
  • brak samoakceptacji
  • konflikty rodzinne
  • zaburzenia mechanizmów samoregulacji i samokontroli
  • uszkodzenie ośrodka sytości w mózgu
  • emocjonalne zaniedbanie dziecka w dzieciństwie
  • brak akceptacji przez grupę rówieśniczą (wiążący się często ze zmianą środowiska)

Czynniki genetyczne
Badania przeprowadzone w 2003 roku ujawniły powiązanie powstawania bulimii z miejscem 10p chromosomu. Ten dowód popiera tezę, że podatność na rozwinięcie zaburzeń w odżywianiu jest silnie powiązana z czynnikami genetycznymi. Predyspozycje rodzinne występują, gdy członkowie rodziny cierpieli na otyłość i zaburzenia depresyjne.

Zmiany fizyczne i psychiczne u osób cierpiących na bulimię

  • niedobory pokarmowe
  • odwodnienie
  • zmęczenie
  • zaparcia
  • bóle głowy
  • niedociśnienie tętnicze
  • dyskomfort w jamie brzusznej
  • zaburzenia równowagi elektrolitycznej
  • nieregularne miesiączki lub ich brak
  • sucha skóra
  • ospałość
  • zły nastrój
  • niepokój
  • zgrubienia skóry palców (od prowokowania wymiotów)
  • rany lub blizny na grzbietach dłoni
  • uszkodzenie szkliwa zębów
  • uszkodzenie naczynek krwionośnych w oczach
  • w skrajnych przypadkach – pęknięcie przełyku lub przepony
  • niechęć do samego siebie
  • stany depresyjne
  • poczucie wstydu i upokorzenia
  • opuchlizna twarzy i policzków (zapalenia ślinianek)
  • awitaminoza
  • rozciągnięcie żołądka do znacznych rozmiarów
  • osłabienie serca, wątroby i układu pokarmowego
  • podrażnienie przełyku, zgaga, refluks
  • psychiczne uzależnienie od środków przeczyszczających i odwadniających

Podobne wpisy:

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Post a Reply

Top